توضیح تفصیلی مفهوم شگفت انگیز کشت دائمی



 توضیح تفصیلی مفهوم شگفت انگیز کشت دائمی

 

مترجم : بهروزی
منبع:راسخون
 
معنای دو کلمه‌ی کشاورزی پایدار به صورت واژه‌ی پرماکالچر و یا کشت دائمی خلاصه شده است که یک مفهوم بسیار جالب و مفید است.
کشت دائمی یک سیستم اکولوژیکی به معنای حفظ جامعه‌ی انسانی تحت تمام جنبه‌های آن در یک محیط زیست کاملاً طبیعی است. این مفهوم می‌تواند به ما آموزش دهد که چگونه خانه‌های طبیعی بسازیم، چگونه غذای اکولوژیکی تولید کنیم، چگونه اکو سیستمی را که در آن زندگی می‌کنیم حفظ کنیم، چگونه آب باران را ذخیره کنیم و از آن استفاده کنیم، چگونه جامعه را توسعه دهیم و بسیاری از چیزهای دیگر. این عبارت اولین بار در سال ۱۹۷۸ توسط بیل مولیسون به کار گرفته شد و بعداً توسط دانشجویش به نام دیوید هولمگرن پذیرفته و اتخاذ شد. این عبارت از خلاصه و ترکیب دو عبارت “کشاورزی دائمی” و یا “کشت پایدار” به دست می‌آید. دو محقق و پژوهشگر ذکر شده در بالا کشاورزی را به صورت سکونت گاه انسانی اکولوژیکی و سیستم تولید غذای طبیعی تعریف کردند. این حوزه و زمینی است که توسط جامعه‌ی انسانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که کار می‌کنند و آن را توسعه می‌دهند، و به طور هماهنگ با تقلید از فرم‌ها و روش تعامل آنها درون منطقه‌ی آب و هوایی کوچک خود، با محیط زیست ترکیب و یکی می‌کنند.
کشت دائمی شامل جزئیاتی نظیر این است که چگونه از غذا در انواع ویژه‌ی محیط زیست مراقبت کنیم. در نتیجه محیط زیست به اصطلاح “جنگل غذا” می‌تواند از معماری و روابط بین گیاهان و حیوانات به همان روش جنگل طبیعی در منطقه‌ی جغرافیایی که اجتماع در آن واقع شده است، تقلید کند. در نتیجه فقط آن سیستم ایجاد شده، مصنوعی است. کشت دائمی می‌تواند شامل انواع زیادی از گیاهان و تنوع زیستی بزرگ باشد. مفهوم جنگل‌های غذایی که باغهای جنگلی نیز نامیده می‌شوند ابتدا توسط روبرت ای. دی جی. هارت در کتاب او به نام “باغبانی جنگلی” ارائه شد و سپس این کتاب یکی از کتاب‌های اصلی او برای این مفهوم کشت دائمی شد. هدف اصلی کشت دائمی جنگل، کپی و تقلید کردن از سازمان جنگل واقعی و حقیقی در طبیعت است. با این که آنها دقیقاً واقعی و یا طبیعی نیستند و به طور مصنوعی توسط انسان‌ها ایجاد شده‌اند اما اکو سیستم‌های واقعاً مدیریت شده هستند که از نقطه نظر بیولوژیکی می‌توانند بسیار متنوع و هم چنین شدیداً پربار و سودمند باشند.
در نتیجه می‌توان گفت که در مزرعه‌ی کشت دائمی اهداف و مقاصد مختلف و متعددی برای دست یابی به این جنگلهای غذایی وجود دارد از جمله : تولید غذا، تولید علوفه برای حشراتی نظیر گرده افشان‌ها، برای مرغ و پرندگان مقلد. هم چنین ایده‎‌ی اصلی کشت دائمی، ساختن نوعی سکونت گاه حیات وحش و تغذیه‌ی بدنه‌های ما با انواع مختلف چای‌های دارویی و ترکیب‌های گیاهی است. اما آخرین مورد این که آنها وسیله‌ای برای دادن حس بودن به ما و ایجاد چیزی زیبا هستند.
بسیار شبیه مورد مرغهای تغذیه شده، در مورد جنگل‌های غذایی نیز، سرپرست آنها بر استفاده از گیاهان مختلف تا جایی که ممکن است، تمرکز می‌کند. بیشترین بخش این جنگل‌های غذایی با زرد آلوهای محلی، گیلاس‌ها، آلوها، هلوها کشت می‌شوند‌ و در واقع برخی به ایام بسیار گذشته می‌روند. برای ایجاد رسته‌ها، فرد می‌تواند باغ به اصطلاح گلخانه‌ای و زراعتی را حفظ کند که در آن ابتدا گیاهان کشت می‌شوند و سپس تقسیم می‌شوند و یا فرد می‌تواند دانه‌ها را از آنجا برداشت کند. اصطلاح رسته، ترکیبی از حشرات، حیوانات، گیاهان و قارچ‌ها است. آن را می‌توان بسته به نیازهای فرد در چنین محیط زیست طبیعی یافت و یا می‌توان دوباره ساخت. در نتیجه باید از حیوان، غذای باغ و هم چنین گیاهان دارویی، ادویه‌ها و چوب با کیفیت خوب مراقبت کرد.
این نوع کشت شامل محتوای معنوی مهم به طور مرموز و سری است چون سهم باارزش بخش اعضای جامعه را در توسعه‌ی کل، پیش فرض کرده است. ممکن است برخی افراد مشکلاتی در درک این مفهوم داشته باشند و به همین خاطر مهم است چیزهای اصلی و ساده را شکل داد. برای مثال، فرد می‌تواند با قرار دادن گیاهان در کنار درخت میوه شروع کند و سپس مشاهده و بررسی کند که آنها چگونه با هم دیگر تعامل و واکنش برقرار می‌کنند. علاوه بر جنگل غذا، پرورش مرغ‌ها و انواع دیگر حیوانات هنوز بخش اصلی مفهوم کشت دائمی هستند. در محیط زیست خود – پایدار، حیوانات نقش مهمی ایفا می‌کنند. بدون حضور و سهم حیوانات، نمی‌توان تعادل اکولوژیکی را به دست آورد و یا حفظ کرد. حیوانات برای حاصل خیز کردن خاک، تمیز کردن بقایای میوه‌های افتاده، انتشار و پخش دانه‌ها و حذف علف‌های هرز و دور کردن تمام انواع موجودات مضر و آسیب رسان، ضروری و الزامی هستند.
آب نه تنها برای زنده ماندن و رشد بلکه برای حفظ زندگی نیز حیاتی است پس چگونه احتمالاً می‌توانیم بدون کمک آب، غذا تولید کنیم؟ جمع آوری و گرد آوری آب باران، قانون دیگر کشت دائمی است. فضا و مکان را باید سازمان دهی کرد تا این که بتوان فرآیند جمع آوری و گرد آوری آب را از طریق کانال‌ها، آب روها، جوی‌ها، آبکشی مناطق گل آلود، ذخایر آب و غیره انجام داد.

 



لینک منبع

اشتراک گذاری مطلب

انتشار مطالب با ذکر منبع مجاز می باشد.